เรื่องเก่าเล่าใหม่ : วันสีชมพู
posted on 12 Jan 2012 20:41 by yararin in writtingฉันถูกปลุกขึ้นมาแต่เช้า
ด้วยเสียงโทรศัพท์
จากผู้ชายที่ฉันรักที่สุดในโลก
" วันนี้วันวาเลนไทน์
พ่อเลยโทรมาหาคนที่พ่อรักที่สุด"
นั่นเป็นเสียงแรกที่ทักทายหัวใจฉัน
น่าแปลกใจ
ที่การรอคอยคำบอกรัก
สำหรับหลายหลายคน
กลับเป็นการรอคอย
จากคนไกลตัวไกลใจ
อันที่จริง
ฉันก็เป็นหนึ่งที่หวังเช่นนั้น
อยู่บ่อยบ่อย เหมือนกันนะ - -a
ฉันเดินออกจาห้อง
พร้อมกับถุงกระดาษสีแดงในมือ
ข้างในเต็มไปด้วยช๊อคโกแลตและลูกอม
เพื่อเอาไปให้เพื่อนๆของฉัน
สิ่งที่ฉันได้รับกลับมา
คือรอยยิ้ม คำขอบคุณ
และขนมเล็กๆน้อยๆที่นำมาแลกกัน
แม้เป็นสิ่งเล็กๆ แต่ทำให้ฉัน
อบอุ่นใจได้อย่างน่าประหลาด
เสียงเพลงแห่งความรัก
ดังคลอไปกับบรรยากาศหวานหวาน
มอบให้คู่รัก แสดงถึงความสุข สมหวัง
ในมุมหนึ่งของหัวใจฉัน
เจ้าความเหงา
ก็เต้นตามจังหวะเสียงเพลงซะนี่
ใช่แล้ว
ฉันไม่มี "เขา" เดินอยู่ข้างข้าง
เขาที่ไม่เคยมองเห็นหัวใจของฉัน
เคยรู้สึกไหม?
ถึงแม้มีเพื่อนรอบข้างเต็มไปหมด
คอยพูดคุย เล่น สนุกสนาน
แต่ทำไม เหมือนเราไม่มีใคร
ทำไมยังเหงาอยู่
นั่นเป็นอีกความรู้สึกของฉันในวันนี้
อาจเพราะเราให้ความสำคัญ
กับคู่รัก มากกว่าความรัก หรือเปล่า????
ฉันเองก็ไม่อาจปฏิเสธ หรือ หาเหตุผลมาสนับสนุนได้เช่นกัน
ฉันรู้สึกขอบคุณจากใจ
สำหรับทุกคำอวยพรและรอยยิ้ม
เพราะ
สำหรับฉันแล้ว
ทุกความรู้สึกดีดีที่ฉันได้รับในวันนี้
ได้เปลี่ยนวันสีเทาของความเหงา
ให้กลายเป็นวันสีชมพูได้อย่างน่าอัศจรรย์
